Hemelstrand – John Ajvide Lindqvist

Titel: Hemelstrand
Auteur: John Ajvide Lindqvist
Uitgeverij: Uitgeverij Signatuur
ISBN: 978 90 567 2528 0

Laat ik maar meteen verklappen dat de titel van het boek een verwijzing is naar de Zweedse liedjesschrijver Peter Himmelstrand. Zijn muziek komt in het boek regelmatig langs en hijzelf ook even. Verder is er niet echt een goed verband tussen titel en verhaal. Dat de meeste lezers in Nederland Peter Himmelstrand en de meeste van zijn liedjes niet kennen is trouwens verder geen bezwaar bij het lezen van dit boek.

Op de kaft van de Nederlandse uitgave staat vermeld dat het een literaire thriller zou zijn en dat het “Zwedens antwoord op Stephen King” betreft.

Laat ik maar met dat “literaire thriller” beginnen. Ik wil niet gaan discussiëren over wanneer je een boek al dan niet literair mag noemen. Maar als je een boek een thriller noemt, dan verwacht ik een spannende “who done it”, een of meerdere moordzaken en/of verdwijningen. In ieder geval een misdaad die de hoofdfiguren moeten oplossen in de wereld zoals wij die kennen. En daarmee is “Hemelstrand” zeker geen thriller.

In “Hemelstrand” ontwaken de tien hoofdfiguren in hun respectievelijke caravans waarin ze de avond ervoor zijn gaan slapen, maar deze caravans staan niet meer op de camping, waar ze dachten te staan. Ze staan op een groot grasveld. Geen bomen, geen paden, geen beekjes, geen toiletten, niets dan gras zover als het oog reikt (en verder). Acht volwassenen en twee kinderen met allemaal hun eigen donkere verleden, dat we langzaam te weten komen en dat de samenwerking er niet eenvoudiger op maakt.

En hier komt de vergelijking met Stephen King om de hoek. De hoofdpersonen worden in een voor hem onbekende, en blijkt gevaarlijke, omgeving geplaatst. We moeten als lezer maar zien of en wie er heelhuids uitkomt. Dat kennen we ook van King. Het boek hoort met zijn onbegrijpelijke bloeddorstige wezens en een onverklaarbare wereld daarom meer in het horror genre. Wat dan weer aansluit bij het werk waar Lindqvist met name in Zweden bekend van is.

En van mij mag Lindqvist zich ook wat verteltechniek met de “king of horror” meten. Door de vele hoofdpersonen die niet continu bij elkaar blijven gaat het verhaal regelmatig van de ene persoon naar de andere. Soms zelfs met een stukje overlap, waardoor we een voorval uit twee verschillende hoeken beschreven krijgen. Maar ondanks het regelmatig overspringen weet Lindqvist de structuur goed vast te houden en wordt het nergens chaotisch. Wat bij het overspringen zelfs sterk is, is dat ook de manier van vertellen zich aanpast aan de hoofdpersoon die we dan volgen. De observaties en akties van de hond en kat worden ook echt vanuit hun belevingswereld beschreven.

Het enige jammere aan “Hemelstrand” is dat naar mijn idee niet alle verhaallijnen van alle hoofdfiguren af zijn. Het kan zijn dat Lindqvist nog een of meer vervolg boeken wil schrijven over de door hem gecreëerde “graswereld” met zijn demonen. Dat zou verklaren waarom op de titelpagina er een ondertitel “De eerste plaats” is opgenomen. Of ik trouwens een eventueel tweede deel ook ga lezen weet ik niet. Waarschijnlijk worden er dan nieuwe personages geïntroduceerd maar terwijl die zich afvragen waar ze zijn, weet ik dat al lang. En de al geïntroduceerde personages uit dit deel, zijn volgens mij al voldoende uitgemolken.

Maar voor de horrorfan is dit zeker een aan te raden boek en als ik weer ’s trek heb in een horror-verhaal, zal ik zeker ’s kijken of ik een Lindqvist zie staan.

Een klein puntje wat betreft de vertaling: Ik snap dat vertalen soms lastig is, zeker wanneer er in het boek ge-cryptogram-d wordt. Maar om de oplossing van het cryptogram dan maar helemaal niet te vertalen vind ik wel een beetje een erg makkelijke oplossing.

Waardering: 7,5/10


Lees “Hemelstrand” zelf!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *