Legioen – David Gibbins

Titel: Legioen
Auteur: David Gibbins
Uitgeverij: Mynx
ISBN: 978 90 8968 178 2

The Mirror zou er een raadsel van hebben gemaakt: “Wat krijg je als je Indiana Jones kruist met Dan Brown? David Gibbins!”.
Nogal een compliment, om dit boek te vergelijken met een van de meeste succesvolle archeologie-avonturenfilms en de meest succesvolle schrijver van historische complottheorieën van onze tijd. Maar… is dit compliment terecht?

In “Legioen” draait het om archeoloog Jack, die samen met zijn trouwe vriend Costas, op zoek is naar nieuwe archeologische schatten. En ze vinden nogal wat. Zoals je dat zou verwachten van wetenschappers combineren ze de vondsten om de geschiedenis te reconstrueren. Ze vermoeden dat er een Romeins legioen richting India en China is getrokken en besluiten de aanwijzingen te volgen. Tegelijkertijd blijkt Jack ook op een persoonlijke missie te zijn: uitvinden wat er met zijn betovergrootvader is gebeurd, die rond 1879 dezelfde route blijkt te hebben gevolgd.

Door middel van flashbacks leren we al snel dat er inderdaad een legioen was, dat inderdaad oostwaarts trok, richting China, waar de eerste Keizer een gigantisch grafmonument heeft laten bouwen, vol met waardevolle schatten. Deze tombe is echter een groot geheim, mede bewaard door een mysterieus broederschap dat zelfs na duizenden jaren nog volledig functioneert en niet van plan is de vindplaats van de tombe openbaar te laten maken.

Alle ingrediënten dus die je nodig hebt voor een heerlijk spannend boek, maar toch ontbreekt er een stuk actie. Enorme delen van het boek beschrijven enkel dialogen tussen Jack en Costas, of met diens dochter Rebekka, of andere collega-onderzoekers. Een dialoog waarin ze met elkaar sparren over de mogelijkheden en een poging doen om theorieën te formuleren. Realistisch is het wel, want zo werken wetenschappers, maar echt boeiend leesvoer levert het helaas niet. Qua avontuur en actie is “Legioen” dus niet echt met Indiana Jones vergelijkbaar.

De discussies passen echter wel heel goed in de traditie van Brown, want zijn boeken staan tenslotte ook vol van theorieën en vermoedens. Maar ook hier moet Gibbins buigen voor de meester. De kracht van Brown is de link die hij legt met oude artefacten die iedereen wel kent (DaVinci, De Bijbel en dergelijke). Gibbins maakt gebruik van dingen die bij het grote publiek een stuk minder bekend zijn.

Het compliment van The Mirror is dus veel te positief. Niet dat Legioen een slecht boek is: het zit goed in elkaar, diverse lijnen grijpen mooi in elkaar, maar toch… het mist net dat ene geheime ingrediënt. En dan is er nog het niet al te bevredigende eind.

David Gibbins is een prima schrijver, maar er is plaats voor verbetering.


Lees “Legioen” zelf

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *