De vrouw van Zagreb – Philip Kerr

Titel: De vrouw van Zagreb
Auteur: Philip Kerr
Uitgever: Boekerij
ISBN: 978 90 225 6997 9

Bernie Günther is een gedesillusioneerd politieman. Vroeger was hij een prima speurder, gedreven en gepassioneerd. Zijn grote succes was het oppakken van een seriemoordenaar die niemand anders kon pakken. Maar toen kwamen Adolf Hitler en de zijnen in Duitsland aan de macht. Günther zag het nut er niet meer van in om op jacht te gaan op moordenaars wanneer de regering zelf de grootste moordenaar is. Hij is gedesillusioneerd en cynisch en doet wat hij moet doen om te overleven.

Zodoende is ook hij onderdeel geworden van het Nazi-apparaat. En hij handhaaft zich redelijk. Niet goed genoeg om een hoge positie in te nemen, maar hoog genoeg om door zijn superieuren in vertrouwen genomen te worden. De een net zo cynisch als hijzelf, de ander (ene Josef Goebbels) overtuigd nazi. Günther wordt ingezet om de vader van een filmactrice te traceren. Achterliggend doel is om deze knappe dame over te halen om in nog een film te spelen. Goebbels heeft trouwens nog een doel; hij ziet een affaire met deze Dalia Dresner wel zitten. Dalia begint inderdaad een affaire, maar dan met Günther.

“De vrouw van Zagreb” combineert een paar genres en doet dit op mooie manier. Het nazi-zijn-tegen-wil-en-dank doet wat denken aan “De Welwillenden” van Jonathan Littell, ook al zijn de daden die Günther om te overleven uitvoert iets minder vergaand. De diverse raadsels en moorden waar de politieman zich voor gesteld ziet passen netjes binnen het thrillergenre. En over het geheel zit nog een vleugje spionage-roman.

Het pure genot binnen dit boek zit hem echter in de heerlijke sarcastische schrijfstijl. Kerr weet hoe je door woorden te rangschikken een consistente sfeer weet te creeëren. En ook in de vertaling gaat deze kracht niet verloren. Een voorbeeld:

“Goebbels had een smetteloos driedeligpak van zomerwol aan, met revers zo breed als de heelebbarden van Zwiterse gardisten. Zijn witte overhemd schitterde feller dan een zonsopkomst boven de berg Sapo, en in plaats van een das droeg hij een gestreepte choker met een parel als dasspeld. Hij liep erbij als een pooier.” (p.127)

Ik heb enorm van “De vrouw van Zagreb” genoten, zij het op een andere manier dan de hoofdpersoon.

Waardering: 9-/10


Lees “De vrouw van Zagreb” zelf!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *