Korte gesprekken met afschuwelijke mannen – David Foster Wallace

Titel: Korte gesprekken met afschuwelijke mannen
Auteur: David Foster Wallace
Uitgever: Meulenhoff
ISBN: 978 90 290 8767 4

David Foster Wallace was een auteur met een reputatie hoog te houden. Zijn schrijfstijl was, hoe zal ik het zeggen…. “anders”. Hij deed met taal, wat niemand anders met taal doet. Literatuurkenners worden hier lyrisch over. Maar als ik sommige van de stijlfiguren van Wallace in een schrijfopdracht (op school, of zakelijk) zou verwerken, zou ik de wind van voren krijgen. “Onleesbaar”, zou de kwalificatie zijn.

Goed, bij “Superleuk, maar voortaan zonder mij” kwam dat goed uit de bus. Zijn aparte stijl, tongue-in-cheek met een licht-cynische ondertoon was hilarisch. “Korte gesprekken met afgrijselijke mannen” slaat echter door.

Het boek zou een opeenvolging zijn van ingebeelde gesprekken met mannen. Onderwerp: hun relatie met vrouwen. Hiermee brengt Wallace onderwerpen als vervreemding en bizarre seks naar voren. Met zijn gebruikelijke humor en verfrissende blik.

Dit maak ik althans op uit het begeleidend schrijven en de achterflap.

Vervreemding

Mijn eigen ervaring met dit boek draait echter om slechts één thema: volstrekte vervreemding. Waar gaat dit over? Ik heb geen idee. Al bij het eerste hoofdstuk kost het me moeite om mee te komen. Twee pagina’s beschrijvende taal, met een overdosis aan bijvoeglijke naamwoorden en bijzinnen, waarin alleen maar staat dat een of andere dikke dichter in speedo een tijdschrift leest. Uh..ok. Het volgende hoofdstuk: een dertienjarige puber die in de rij staat voor een springplank. Een paar interessante observaties en gedachtes, maar verder weer die vraag: waar gaat dit over?

Vooruit, nog een poging dan; het derde hoofdstuk. Dat begint inderdaad op een interview te lijken. Zij het dan dat de vragen ontbreken. Als lezer moet je dus enorm veel zelf invullen. Vermoedelijk zou Freud dit wel interessant vinden; want wát je erin leest, zegt natuurlijk veel over je eigen binnenwereld.

Dan is de conclusie bij mij helder: mijn binnenwereld is een chaos. Want ik kan totaal geen chocolade van dit gesprek maken. Het is een grote, vage brei. Ik heb het gevoel dat Wallace er een betekenis in heeft willen stoppen. Ik zie hem alleen niet.

Ik geef het op. Voor het eerst in 8 jaar van schrijven voor LekkerLezen.net is het zover. Ik ben op een boek gestuit waar ik volstrekt niets mee kan.

David Foster Wallace is geniaal, zeggen kenners. Het zal wel. En die kenners hebben ervoor geleerd, dus die zijn ook geniaal. Ik ben slechts een simpele lezer. Ik ben niet geniaal. Verre van. Dus “Korte gesprekken met afgrijselijke mannen” is bij mij geen succes…

Waardering: 3/10


Lees “Korte gesprekken met afgrijselijke mannen” zelf!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *