De ontkoppeling – Meg Wolitzer

Titel: De Ontkoppeling
Auteur: Meg Wolitzer
Uitgever: Xander Uitgevers
ISBN: 978 94 016 0315 7

Stellar Plains is een stadje zoals er in Amerika zoveel zijn. Er gebeurt niet heel veel. Mensen worden verliefd, beginnen een gezin. Ze hebben sex. En soms niet. Soms raken mensen in een sleur. Nee, er gebeurt weinig noemenswaardigs. Het spannendste wat er gebeurt is de komst van een nieuwe dramadocente op de lokale middelbare school. In tijden van bezuinigingen is dat best bijzonder. De nieuwe dramadocente kiest er dat jaar voor om de prikkelende Griekse komedie “Lysistrata” op te voeren als jaarlijkse toneelopvoering. Dit stuk gaat over een seksstaking, waarmee de vrouwen van Athene en Sparta hun mannen wilden dwingen op te houden met oorlogvoeren. Wat zou er gebeuren als zoiets ook in de moderne tijd zou gebeuren?

Iets soortgelijks gebeurt ook in Stellar Plains, want steeds meer vrouwen hebben er ineens genoeg van. Ze willen niet meer aangeraakt worden. En dit heeft natuurlijk nogal wat gevolgen. Het kost wat moeite om de “De ontkoppeling” te lezen. Vooral in het begin is de schrijfstijl wat te hoogdravend. Alsof de alwetende verteller zich er maar al te goed van bewust is van de eigen alwetendheid en ons, onwetende lezers, dat maar eens extra onder de neus wil wrijven. Het roept weerstand bij me op. Weerstand tegen het boek en tegen de auteur. En dat zelfs nog voordat “de vloek” om zich heen grijpt. De toon verandert echter al snel, waardoor de eerste weerstand wegebt. Hierdoor komt er ruimte voor die andere weerstand, die opkomt zodra Wolitzer je een spiegel voorhoudt en je dwingt om na te gaan hoe belangrijk sexualiteit eigenlijk voor jou is. En dat is soms niet fijn. Aan de andere kant kan het ook helend zijn. Ze kiest er bewust voor om meerdere perspectieven te hanteren, waardoor elke lezer zich wel in één van de personages kan verplaatsen. Zo is er het gelukkig getrouwde stel, de losbandige dame met wisselende contacten, de slet van de school en het pubermeisje dat net aan het ontdekken wat sex is.

Meg Wolitzer lijkt met “De Ontkoppeling” een hoop verschillende bedoelingen te hebben. Meestal betekent dit dat geen van die bedoelingen echt tot volle wasdom wil komen. Wil ze de lezer prikkelen? Dat lukt. Wil ze je bewust maken van je eigen patronen? Ook daarin slaagt ze (althans, bij mij). Of is “De Ontkoppeling” vooral een boek waarmee de kracht van kunstuitingen als maatschappelijk instrument wordt gevierd? Ook die boodschap komt bij mij binnen. Mooi is de manier waarop de onvrede die de mannen tijdens de opvoering van het toneelstuk uiten. Hun verontwaardiging dat “wij” worden weggezet als oorlogszuchtige bruten. De onvrede over het gebruik van sex als wapen in een relatie (niet slim, lees de vrouwenbladen er maar op na). Allemaal gedachtes die ik herken. En niet alleen omdat ze bij het lezen in me opkwamen.

Het is knap gedaan; bij het eerste hoofdstuk was ik ervan overtuigd dat ik “De Ontkoppeling” finaal de grond in zou schrijven. Maar het is anders gelopen.

Waardering: 8-/10


Lees “De Ontkoppeling” zelf!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *