De Gelukkige Huisvrouw – Heleen van Royen

Titel: De gelukkige huisvrouw
Auteur: Heleen van Royen
Uitgeverij: Muntinga B.V.
ISBN: 978 90 417 0867 0

“De gelukkige huisvrouw” is de debuutroman van Heleen van Royen, onder andere ook verfilmd met in de hoofdrollen Carice van Houten en Waldemar Torenstra.
In de eerste instantie is hoofdpersonage Lea (31) een gelukkige huisvrouw. Ze heeft alles wat haar hartje begeert: een ambitieuze echtgenoot, een mooi huis en geld in overvloed. Dit alles veranderd als haar man Harry besluit dat het tijd is voor een kind.

Lea is humoristisch, intelligent, een flap-uit, en juist dat ze niet zo stond te springen om zwanger en moeder te worden, sprak mij wel aan. Het contrast tussen de donkere wolk van Lea en de roze wolk van de andere vrouwen in het boek, kwam goed naar voren.
Ondanks dat Lea liever een kind adopteert, stemt ze er toch mee in om zwanger te worden en het kind zelf te baren. De zwangerschap verloopt echter niet soepel en allerhande chirurgische materialen worden erbij gehaald. Ik werd daardoor meteen bang om zelf ooit zwanger te worden…

Lea’s gevoelens en reacties tijdens de zwangerschap en de bevalling waren realistisch beschreven en de pijn en kwaadheid die ze voelde, maar ook de frustratie omdat niemand naar haar luisterde, kwam goed bij mij over. Ik leefde mee met het personage en ik vond het vreselijk voor haar dat niemand naar haar omkeek.

Wanneer Lea uiteindelijk haar kind, Harry Jr, ter wereld heeft gebracht, gaan alle ogen naar hem uit. Voor Lea is dit tekort aan aandacht de laatste druppel. Tezamen met alle opgekropte emoties belandt ze in een post-partum psychose, welke ik levensecht en geloofwaardig gebracht vond. Omdat ze daardoor een gevaar vormt voor haar kind, wordt ze gedwongen opgenomen.

Haar herstelperiode volgt in de tweede helft van het boek en deze vond ik minder sterk dan de eerste helft. De consulten met haar psychiater mochten wel wat vlotter, al vond ik de sessies geloofwaardig overkomen, mede dankzij de sterke dialogen.
Het verhaal is spannend tot het einde, maar helaas was het einde zelf verwarrend en onbevredigend.

Ik draaide de laatste bladzijde om en fronste mijn wenkbrauwen. ‘Hé?’ dacht ik. Ik miste de clue, was er eigenlijk wel een clue? Ik sloeg het boek dicht met een bedrogen gevoel. Erg jammer, terwijl de rest zo veelbelovend was!

Waardering: 7/10


Lees “De Gelukkige Huisvrouw” zelf!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *