De eindeloze zee – Kéthévane Davrichewy

Titel: De eindeloze zee
Auteur: Kéthévane Davrichewy
Uitgeverij: Meulenhoff
ISBN: 978 9029 086714

De ramsj. De echteboekenliefhebber kan er niet voorbij zonder even te neuzen. Soms om je er verrassende verhalen bij tegen. Verhalen die niet door het grote publiek opgepikt zijn, maar wel de moeite van het lezen waard zijn. Hoe kies je nu een boek uit zo’n bulkaanbod? Ik ga toch af op een titel, de kaft en vervolgens de samenvatting. Iets moet me immers triggeren.

Ik vond “De eindeloze zee” in een niet al te grote stapel. Anders was het waarschijnlijk aan mijn aandacht voorbij gegaan. De kaft toont een sepiafoto van een man met een paraplu boven zijn cello. Leuk, maar niet echt een blikvanger. Het was de samenvatting dus die me deed besluiten het boekje toch te kopen. Het verhaal gaat namelijk over een vluchtelinge uit Georgië. En daar ga ik binnenkort naar toe.

Oke, het verhaal: Tamouna wordt negentig. Ze is een oude vrouw, omringd door familie. Ze koestert echter één hoop. Dat Tamaz die dag op haar feestje komt. Tamaz is haar jeugdliefde. Een jeugdliefde die nooit de tijd heeft gekregen zich echt te ontwikkelen. Tamaz en Tamouna groeien namelijk op in Georgië in de tijd dat er heftig gevochten wordt tegen de Russen. Het gezin van Tamouna is dan ook genoodzaakt naar Frankrijk te vluchten, kort na hun ontmoeting. Zullen ze elkaar weerzien?

Door de vormkeuze van Davrichewy wordt het geen zwaar verhaal over de strijd  of de politiek. Liefde heeft de boventoon. Liefde in een speciek tijdsperk. Een oorlog in het thuisland, later een wereldoorlog. Een tijd van overleven, opbouw, hoop, maar ook verlies, armoede en emigraties.

Via terugblikken op haar leven krijgen we het verhaal van Tamouna te horen. Ze wordt negentig. Ze heeft dierbaren om zich heen. Maar komt die ene persoon die ze zo vurig nog een keer wil zien? Of wordt het een wachten op Godot?

Davrichewy weet de verschillende tijdsbeelden goed neer te zetten. Door de afwisseling tussen de huidige tijd, in de voorbereidingen voor het verjaardagsfeest en het verleden, komen we stukje bij beetje dichter te staan bij Tamouna. We leren haar kennen en we gaan van haar houden, zoals je ook van je oude omaatje houdt. Niet altijd gezellig, nog wat hangend in het verleden, maar daardoor ook spannend. Zoals een oud krakend huis.

Waardering: 7 van 10


Lees “De Eindeloze Zee” zelf!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *